د پاکستان د پوځي جنګسالارانو دا تګلاره چې یو ځل بیا ماتې خوړلي اجیر جنګیالي او اربکیان راټولوي، د ترورېزم هغې زړې بڼې ته ساه ورکول دي چې پایلې به یې یوازې په سرحدونو پورې محدودې پاتې نشي، بلکې د دغو شبه نظامي او اجیرو وسلهوالو پالل په سیمه کې د داعش په څېر د یوې نوې ویجاړونکې او غیر مسئولې ډلې د راپورته کېدو زمینه برابروي؛ که څه هم دا اجیران د دې جوګه نه دي چې څوک ترې مستقیم ډار ولري یا پوځي زور ولري، خو موجودیت یې په ورو ورو او د زهرجن فساد په بڼه سیمه ییز معقول ثبات تخریبوي.
دا اجیران نه منظمه آیډيالوژي لري او نه د خلکو په منځ کې رېښه، بلکې دا په اصل کې استخباراتي وسیلې دي چې هر وخت د تروریستي انارشیزم او ټولنیزې ويجاړۍ لامل کېدای شي، نو که نړیواله ټولنه د دغو اجیرو ډلو بیابیا روزلو او اکمال ته جدي پاملرنه ونه کړي، دغه ډلې خپلو ناپاکو چلوونکو ته هم وفاداره نه پاتې کېږي او د مسلکي کورنیو جګړو، ناامنیو او د سيمې د هر اړخیز اقتصادي او سیاسي بې ثباتۍ په یوه نوې منبع بدلېږي.
د تروریستي او استخباراتي ناورین د همدې خطرناک لوري ترڅنګ، بل لور ته د اغېزمن توکمیز تصادم هڅه او د پښتنو او بلوڅو ترمنځ تفرقه اچونه روانه ده. پاکستان تل د پښتنو او بلوڅانو د حق غوښتونکو حرکتونو د خاموشه کولو لپاره له توکمیزو او ملي نفاق اچونکو طریقو کار اخیستی دی، چې اوسمهال د اربکیانو او پخوانیو بدنامو څېرو کارول دقیقاً له همدې شیطاني طرحې تمویلېږي.
د دغې پروژې له مخې، پر توکمیز نفاق پانګونه کېږي او له پښتنو اجیرانو او اربکيانو څخه د بلوچستان په زړه کې ګټه اخیستل د دې لپاره دي چې د هغوی او بلوڅانو ترمنځ یو ژوره تاريخي او قومي دښمني رامنځته کړي. پوځ غواړي خپله پښه له دې ظلمونو سپینه کړي او جګړه د پښتون-بلوڅ جګړې په بڼه بدله کړي. له همدې امله شعور او هوښیاري ایجابوي چې دواړه غښتلي قومونه (پښتانه او بلوڅان) باید درک کړي چې دا اجیران او پخواني شر او فساد عناصر د هیڅ قوم استازیتوب نه کوي، بلکې د هغه پوځي ماشین وسیلې دي چې کلونه کلونه یې د دواړو قومونو طبعي او انساني منابع زبېښلي او ځپلي دي.
د همدې توکمیز نفاق او استخباراتي لوبو له امله رامنځته شوی حالت نن د کورني سیاسي عکسالعمل او د پوځ له خوا د پاکستان د انزوا او ويجاړۍ سبب شوی دی؛ دا تحلیل مستقیماً د پاکستان داخلي سیاسي ادرسونه، د افکارو مشران او عام ولس مخاطب کوي ترڅو د پوځ پر دې ناکامه تګلاره نیوکې راپورته کړي. له مجرمینو سره د تقاعد ملګرتیا روانه ده او د پاکستان خلک او سیاسي بې پرې حلقې باید له ځانه وپوښتي چې ولې د دوی پوځ او استخبارات د افغانستان او سیمې د تر ټولو بدنامو او ماتې خوړلو جګړه مارانو په ساتلو خپله مالیه او امکانات ضایع کوي؟
له دې څخه سیاسي انزوا او د هېواد بربادېدل راپېښېږي او له دې ماتې خوړلو عناصرو سره روانه نامقدسه ملګرتیا پاکستان نه یوازې له خپلو ګاونډیانو سره په پرلهپسې دښمنۍ اخته کوي، بلکې د اسلام اباد سیمه ییز او نړیوال اعتبار صفروي؛ دا لوبه پاکستان نور هم د سیاسي بېثباتۍ او اقتصادي غوړېدو پرځای د انزوا کندې ته غورځوي.
دا ټول انزوايي حالت روښانوي، چې په پاکستان کې دننه د پوځ خپلسري او بې مسؤلیتي روانه ده او د پاکستان د راتلونکي، خلکو او سیاست په زیان دا پروژې یوازې د یو څو پوځي جنرالانو د تنګ نظرانه ګټو لپاره مخته وړل کېږي، نو د پاکستان بېلابېل سیاسي ګوندونه باید پوه شي چې د ناامنيو د اوبو دغه برابروونکي پایپ لاینونه به بالاخره د پاکستان خپل سیاسي سټېج، نړیوال اعتبار او ګاونډیتوب مطلق انزوا او تباهۍ لور ته بوځي.
خلاصه دا چې دا روان تمرکز او له دغو ماتو شویو ډلو ملاتړ نه د پاکستان امنیت خوندي کولی شي او نه د سيمې پر سیاسي معادلو مثبت اغېز لرلای شي، بلکې دا یوه تحمیلي بې ثباتي ده چې هم ګاونډیانو، هم قومونو او په خپله د پاکستان کورني سیاسي او اقتصادي سيسټم ته د اوږد مهاله ویجاړۍ پیغام له ځانه سره لري.
