د جهادي قوماندانانو په نښه کول
بې له شکه، په اسلامي هېوادونو کې د اسلام د دښمنانو د ناوړه پلانونو د پلي کېدو پر وړاندې ترټولو لوی خنډ او مانع جهادي ډلې دي؛ هغه زړور کسان چې د امت په استازیتوب یې خپل خوږ ژوند سپر ګرځولی او د کفر پر وړاندې درېدلي دي.
په دې منځ کې جهادي مشران او قوماندانان د کفر د لښکرو لپاره تر ټولو لویه وېره ګرځېدلي او له همدې امله کفري نړۍ د دوی د په نښه کولو لپاره بې شمېره هڅې هم کړې دي، تر څو په دې توګه وکولای شي د جهادي ډلو د ځپلو په لاره کې اغېزمن ګام پورته کړي.
همدې مسئلې ته په پام، هرکله چې د مسلمانانو له منځه یوې ډلې د اسلام د دښمنانو او د هغوی د ګوډاګیانو پر وړاندې د جګړې لپاره قیام کړی، کفري نړۍ خپله ټوله هڅه د هغوی د مشرانو او لویو قوماندانانو په نښه کولو باندې متمرکزه کړې او په دې برخه کې یې له هرې وسیلې او ابزار څخه کار اخیستی دی.
داعشي خوارجو د جهادي ډلو د مشرانو د په نښه کولو په لاره کې، د خپلو لوېدیځوالو بادارانو لپاره تر بلې هرې وسیلې او ابزار څخه زیات خدمت کړی او د یوې ډلې په توګه چې په خپله د جهاد دروغجن او پوچ غږ پورته کوي، په دې لاره کې یې یو شرموونکې کارنامه پر ځای پرېښې ده.
هو! داعشي خوارجو د خپل نامبارک ظهور له وخته تر اوسه، په چل او فریب او د اسلام له جامو څخه په ناوړه استفادې سره، د اسلام د لښکر نامتو قوماندانان شهیدان کړي او د محمدي امت د دښمنانو خیال یې د دوی له اړخه هوسا کړی دی.
د بېلګې په توګه: د ۲۰۲۴ کال د اپرېل په څلورمه نېټه، د خوارجو یو شرير عنصر د روژې په مبارکه میاشت کې د ابوماریه القحطاني مېلمستون ته، چې د تحریر الشام د دویم کس په توګه پېژندل کېږي، ننوځي او د ځان په چاودنې سره دغه د جهاد او د اسلام د دښمنانو پر وړاندې د مبارزې د ډګرونو لوی قوماندان په شهادت رسوي.
د ۱۴۰۱ کال په وروستیو ورځو کې هم د وخت د خوارجو یو بل کس، د ځان په چاودنې سره شیخ محمد داوود مزمل د اسلامي امارت نامتو قوماندان او د بلخ ولایت والي، چې د اشغالګرو او د هغوی د ګوډاګیانو لکه د کابل ادارې او داعشي خوارجو پر وړاندې یې زرینه کارنامه درلوده، په شهادت ورساوه.
د خوارجو خیانتونه دلته پای ته ونه رسېدل، بلکې په وروستي ځل کې یې الحاج خلیل الرحمن حقاني، د اسلامي امارت د مهاجرینو او راستنېدونکو چارو وزیر هم د ۱۴۰۳ کال د لیندۍ په ۲۱مه (د ۲۰۲۴ کال د دسمبر ۱۲مه) په یوه ځانمرګي برید کې، د خوارجو د یوه عنصر لخوا په شهادت ورسېد.
هغه زړور سړی چې نه یوازې د امریکایي اشغالګرو پر وړاندې، بلکې د شوروي اتحاد د وخت له اشغال څخه د دې خاورې د ازادۍ په لاره کې یې هم د قدر وړ سرښندنې کړې وې.
د امریکایي اشغالګرو پر وړاندې د جهاد پر مهال د هغه زرینه کارنامه او د اسلام د دښمنانو له خوا د هغه په نیولو کې پاتې راتلل د دې لامل شول چې د امریکا د خزانې وزارت د هغه د نیولو لپاره د پنځه میلیونه ډالرو جایزه وټاکي.
خو په پای کې، دا د وخت خوارج وو چې د خپلو بادارانو د خوش خدمتۍ لپاره یې، د افغانستان او اسلامي نړۍ په معاصر تاریخ کې یو بې ساري مجاهد په غدر او خیانت سره په شهادت ورساوه.
خو هغه څه چې د امت ټولو مسلمانانو ته ښکاره او څرګند دي، دا دي چې هېڅکله جهادي حرکتونه د خپلو مشرانو او قوماندانانو په شهادت سره نه دي کمزوري شوي، بلکې د هغوی وینه د نورو مجاهدینو لپاره د لارې روښانه کوونکې او د هغې لارې د حقانیت ثبوت دی چې دوی غوره کړې ده.
