بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ، اَلْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَیٰ أَشْرَفِ الْمُرْسَلِینَ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الصَّادِقِ الْأَمِینِ، وَعَلَیٰ آلِهِ وَأَصْحَابِهِ أَجْمَعِینَ، حَامِداً وَمُصَلِّیاً.
أَمَّا بَعْدُ:
محترمو او عزتمندو مسلمانانو وروڼو!
په نړۍ کې ډېر مشران او رهبران تېر شوي، هر یو مشر خپلې لارې او مبارزې ته د وفاداراۍ سوګندونه کړي، خو هغه څوک چې په عمل کې یې خپله وفاداري ثابته کړې وي ډېر کم دي. کلک ایمان، راسخه عقیده او د قربانۍ جذبه ددې لامل کېدای شي چې انسانان بې مثاله قربانۍ وړاندې کړي. کله چې ابراهیم علیه السلام ته په خوب کې وحیه وشوه چې خپل نازولی زوی دې الله جل جلاله ته قرباني کړه، ابراهیم علیه السلام بغیر له کوم شک او تردید څخه چاړه را واخیسته او د خپل زوی قرباني یې عملي کړه مګر الله جل جلاله یې زوی بچ کړ. هماغه وو چې تر نن ورځې موږ کې ابراهیمي سنت ژوندي دي، یعنې د ابراهیم علیه السلام قرباني الله جل جلاله ته دمره ګرانه وه چې تر قیامت پورې یې یاد تازه ساتي.
نن ورځ که څه هم د فتنو دور دی، خلکو دین ته شا اړولې او ټول د مادیاتو په لټه کې دي، د اسلام ورکړل شوې وعدې خو ځینو ته ډېرې بعیدې ښکاري، خو الحمدالله بیا هم ځینې داسې خلک شته چې د ابراهیم علیه السلام په څېر خپل زامن دین ته قرباني کوي او د هغه مبارک یاد را تازه کوي، چې د هغو خلکو له جملې څخه یو هم د اسلامي امارت زعیم عالیقدر امیر المؤمنین شیخ هبة الله اخندزاده حفظه الله دی.
د قربانۍ شاهکار او د استشهاد غږ:
عبدالرحمن خالد ابن شیخ هبة الله اخندزاده حفظه الله د شیخ صاحب د ځیګر هغه ټوټه وه چې د دنیا مادي ژوند او زرین فرصتونه یې د ځوانۍ په جوش کې شاته وغورځول او د هلمند په ګرشک کې یې د استشهادي کاروان د یو مخلص فدایي په توګه، د کفر د دفاعي کرښو د ماتولو لپاره خپل ځان نذرانه کړ. دا پېښه د معاصر تاریخ په زړه کې د حقې لارې یو بېساری تصدیق و.
په داسې حال کې چې شیخ صاحب د اسلامي امارت د مشر او د مؤمنانو د امیر په توګه د زعامت پر مسند ناست و، د مادي او دنیوي واکمنانو برعکس، خپل زوی یې د ناز او خوندونو په خونو کې پټ نه کړ؛ بلکې د ابراهیم خلیل الله په پله یې قدم کېښود او خپل زړه ته نږدې اولاد یې د الهي دین د پیاوړتیا او د امریکایي اشغال د ماتولو لپاره قرباني ته وړاندې کړ. چې دا د ابراهیمي ایثار د صفونو لپاره د الهام سرچینه شوه.
مجاهدینو په خپلو سترګو ولیدل چې د دوی د رهبر وینا او عمل یو دي، او د هغوی کورنۍ د ولس د بچیانو په څېر د جهاد په لومړۍ کرښه کې قرباني کېږي. همدا اخلاص و چې د الله جل جلاله نصرت یې راجلب کړل او په پای کې یې په افغانستان سپین محمدي بیرغ واکمن شو.
له مسنده تر سنګره: د علم او تقوا فیض
د عالیقدر امیر المؤمنین شیخ صاحب کاروان د تقوا پر بنسټ ولاړ دی. د شوروي پر وړاندې له لومړني جهاده نیولې، بیا د مرحوم امیرالمؤمنین ملا محمد عمر مجاهد رحمه الله په دوره کې د ننګرهار او کابل نظامي محکمو تر مشرۍ پورې، شیخ صاحب تل د شریعت د تطبیق او د حق د پرېکړو نمونه پاتې شوی. د هغه علمي ژوند، د کلونو لپاره د احادیثو (صحاح سته) تدریس او د زرګونو علماء کرامو روزنه دا روښانه کوي چې د هغه د پرېکړو او احکامو تر شا یوازې د وخت مصلحتونه نه، بلکې د فقهې ژور سمندر او د نبوي سنتو بشپړ پیروي ده.
هغه یو داسې متقي فقیه دی چې د الله تعالی د احکامو په وړاندې د یوه ویښته هومره معامله نه پېژني، او همدا بېبدیله علمي او عقیدوي ثبات د دې لامل شو چې د شلو کالو بېساري نړیوال ځواک پر وړاندې د امارت صفونه د غره په څېر محکم پاتې شي.
د فتحې معجزه او د عمومي عفوې نبوي سنت را ژوندي کول
کله چې د الله جل جلاله په نصرت سره د شلو کالو ظالمانه اشغال پای ته ورسېد او د ۱۴۴۳هـ ق کال د محرم الحرام په ۶مه د کابل په شمول ټول هېواد د فتحې په سپینه رڼا روښانه شو، نړۍ د یوې لویې وینې تویدنې او انتقام تمه درلوده. د غرب او د هغوی د ګوډاګیانو تبلیغاتي شبکو داسې ویره خپره کړې وه چې ګواکې د اسلامي امارت مجاهدین به د خپلو شهیدانو بدله اخلي. مګر دلته د عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه الله د ایمان او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د مکې د فتحې د سنتو ننداره راڅرګنده شوه.
عالیقدر امیر المؤمنین شیخ صاحب د خپل بې ساري لیدلوري او شرعي بصیرت پر بنسټ «عمومي عفوه» اعلان کړه. هغه فرمان چې د تېر شل کلن دور ټول دښمنان، مخالفین او هغه کسان چې د اشغال په صف کې ولاړ وو، په یوه جمله کې وبخښل شول. دا پرېکړه د غچ اخیستنې د کلتور د پای ته رسولو او د هېواد د سرتاسري ثبات لپاره تر ټولو ستر او تاریخي ګام و. د عمومي عفوې دغه نبوي چلند نړۍ ته وښودله چې اسلامي امارت د وینو بهولو لپاره نه، بلکې د زړونو د پیوندولو، د ورورولۍ د فضا د قایمولو او د یو شرعي او عادلانه نظام د جوړولو لپاره راغلی دی. په دې کار سره د زرګونو افغانانو سر او مال خوندي شو او هېواد له کورنیو جګړو څخه وژغورل شو.
له فتحې وروسته په زرینو کرښو لیکل شوی رهبریت:
له فتحې وروسته، د عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه الله تر حکیمانه مشرۍ لاندې، د افغانستان په تاریخ کې یو بېساری سرتاسري امنیت قایم شو. د هېواد له شماله تر جنوبه او له ختیځه تر لویدیځه د قدرت د ټولو جزایرو او د فساد د مرکزونو ټغر ټول شو. د واک مطلق مرکزیت او د مشرتابه د احکامو اطاعت د دې لامل شو چې په ټول هېواد کې د واحد امر چلند په توسط امن او ثبات قایم شي. د شیخ صاحب محتاط، متین او مخلصانه کاري دریځ د دې لامل شوی چې نن ورځ د هېواد په اقتصادي بیارغونه، د لویو پرمختیایي پروژو په پیلولو او د مالي فساد په بشپړ له منځه وړلو کې د پام وړ پرمختګونه وشي.
اوسنی امنیت او ثبات د شهیدانو او استشهادیانو د مبارکو وینو او د امیرالمؤمنین شیخ صاحب حفظه الله د هغه شرعي استقامت پایله ده چې د نړیوال کفر د اقتصادي او سیاسي فشارونو پر وړاندې تسلیم نشو او د شریعت نفاذ، د امربالمعروف او نهی عن المنکر قوانین یې د ټولنې د فکري رغونې لپاره پلي کړل او هیڅکله یې د شریعت د احکامو پر وړاندې مصلحت او له کفر سره تعامل ته ترجیج ور نه کړه.
په پای کې ویلای شو چې د اسلامي امارت ثبات او د دغه سپېڅلي نظام بریا، د شهیدانو او استشهادیانو د پاکو وینو، د مجاهدینو او بندیانو د تکالیفو، د کونډو او یتیمانو د دعا ګانو، د عامو خلکو د همکاریو او قربانیو او د عالیقدر امیر المؤمنین شیخ صاحب حفظه الله د ابراهیمي ایثار محصول دی چې خپل ځان او خپله کورنۍ یې د الله تعالی په لاره کې تر ټولو لومړۍ نذرانه کړې ده. زموږ د ټولو دنده او مسولیت دا دی چې د دغه شرعي حاکمیت تر شا لکه د فولادو دېوال محکم ودرېږو، د مشرتابه احکام په خلاصه تندي ومنو او د صفونو د یووالي لپاره خپل ټول استعدادونه وقف کړو. دا د وینو په رنګ لیکل شوی نظام د مؤمنانو او مجاهدینو تر ټولو لوی امانت دی چې ساتنه یې پر موږ فرض ده.
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ، وَاحْفَظْ أَمِیرَنَا وَأَیِّدْ نِظَامَنَا الإِسْلَامِیَّ بِقُوَّتِکَ وَنَصْرِکَ العَظِیم. وَآخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ.
