د پاکستان اوسنی سیاسي او امنیتي وضعیت له یوه بېساري ناورین او ژور کړکېچ سره مخ دی، چې ریښې یې د دغه هېواد په بهرنیو تعهداتو کې پاتې راتللو، مالي لوظشکنۍ او کورنیو ژورو ناخوالو کې نښتې دي. اسلاماباد له یوې خوا په نړیوالو او سیمهییزو بېلابېلو تړونونو کې—لکه د مکې د تړون د معاهداتو او اصولو په تطبیق کې، له دلتا شرکت سره په تړونونو او نورو مالي او پراختیایي پروژو—کې پر خپلو لوظونو او منل شویو مقرراتو پر شا تمبېدلی او خپلو ژمنو ته له ژمنتیا ښودلو سره-سره عاجز پاتې شوی دی.
دغو مالي ناکامیو او له قانوني ژمنو او خطوطو څخه انحراف نه یوازې د نړیوالو او لوېدیځو پانګوالو، بنسټونو او راکړو ورکړو اعتماد سخت مجروح کړی، بلکې د دې ډیپلوماتیکې او اقتصادي بیوسۍ مستقېم او درانده سیوري په مستقیم ډول د دغه هېواد پر کورنیو جریاناتو او سیاسي فضا خپاره شوي دي. د هېواد په باطن کې، د مختلفو سیاسی او واک غښتونکو ډلو ترمنځ سختو خپلمنځي شخړو، د قدرت پر سر خونړیو سیاسي مبارزو، ډیریدونکي اداري فساد او د حاکمیت د انسجام نه موجودیت داسې پېچلی او بېمهاره بحران زیږولی چې پکې واکمن پوځي رژیم او ټول پوځي-استخباراتي جوړښتونه سخت ناراحته، سرګردانه او له خپل ثبات څخه بې برخې شوي دي.
کله چې د یوه بېوسه رژیم کورنۍ پایې نړېږي او په دننه کې له سياسي مخالفينو سره لاس او ګرېوان کېږي، نو د ذهنونو د منحرفولو، د ولسي مخالفتونو د مهارولو او د نړیوالو له قضاوت څخه د تېښتې لپاره خپلو زړو استخباراتي او تخریبي حربو ته شاتګ کوي. له همدې امله، پاکستان د خپلو کورنیو او بهرنیو ناکاميو د پټولو په هدف، له شاوخوا سرحدونو د پام اړولو او د بېثباتۍ د خپرولو لپاره د خپلو ګاونډیو هېوادونو، په ځانګړې توګه د افغانستان په خپلواکه خاوره او مربوطاتو کې خپلو انحرافي او تخریبي مداخلو ته شدت ورکړی دی.
د دغه شوم تفکر او استخباراتي لیدلوري خورا روښانه، مستنده او د نه انکار وړ بېلګه د نورستان ولایت په کامدېش ولسوالۍ کې رامنځته شوې وروستۍ تخریبي هڅه ده. په دغه پېښه کې د پاکستان د استخباراتي ادرسونو له لوري د داعشي خوارجو او د شر او فساد د ګډو عناصرو پر محور یوه ناپاکه او مختلطه ډله چې د یوې ګډې جبهې په توګه تنظیم او سمبال شوې وه، ترڅو د افغان خاورې په دننه کې پراخې ناامنۍ، ناارامۍ او ویجاړۍ ته لار هواره کړي.
مګر د اللّٰه جل جلاله د بېپایانه لورینې او رحمت او د افغان امنیتي ځواکونو د دقيقو استباقي فعاليتونو او استخباراتي تحرکاتو پر بنسټ، دا ټوله لویه او خطرناکه دسیسه له پلي کېدو مخکې په بشپړ دقت سره کشف او په نښه شوه، چې په پایله کې د هغوی ټولې شومې موخې او ویجاړونکي پلانونه مخکې تر دې چې جامه واغوندي په مطلق ډول شنډ شول.
له دغې فضیحت بارې استخباراتي ماتې وروسته، او له بلې خوا په مالي، اداري او ټولنیزو بررسیو کې د پاکستان د حکومت بايللی اعتبار د دې لامل کېږي چې د دوی کړنلارې نورې هم انحرافي او افراطي بڼه غوره کړي. د ژورو لوېدیځو او سیمهییزو سياسي او امنيتي تحليلونو پر بنسټ، هغه شاتګ خوړلي استخباراتي رژیمونه چې له کورني سقوط او بهرني انزوا سره ګام پر ګام نږدې کېږي، له عقلاني محاسبو وتلو تحرکاتو ته زړه ښه کوي.
په همدې تړاو، ډېر احتمال او قاطع قیاس شته چې پاکستان د خپلو ماتې خوړلو او روښانه شویو مداخلو د پوښلو، د سيمې او نړۍ د عامه افکارو د غلطولو او له بهرنیو قوتونو څخه د تسلی بخشو نویو مالي او تسلیحاتي امتیازاتو د جلبولو لپاره خپله په خپله خاوره کې پر ډېر حساسو او پرېکنده نقطو کاذب بریدونه تنظیم کړي.
کېدای شي د دوی استخباراتي کړۍ د پاکستان په دننه کې پر بهرنیو ډیپلوماټیکو نمایندګیو، پیژندل شویو بهرنیو سفارتونو، یا هم د خپلو پوځي مرکزونو او د ټرانسپورټي شبکو پر مهمو تاسیساتو دا ډول خورا خطرناک او ډراماتیک غولونکي بریدونه پلان او تمثیل کړي؛ ترڅو له یوې خوا نړۍ ته ځان د ناامنۍ او تروریزم بېوسه او لومړی قرباني معرفي کړي او له بلې خوا پر افغان حکومت او نورو ګاونډیو هېوادونو د غرضي تورونو په پورې کولو سره خپلو پوځي ناکامیو او د کامدېش په څېر ماتې خوړلیو پروژو ته یو مصنوعي پوښښ جوړ کړي.
د يوې عقلاني نتيجې په توګه دا ټول تړلي زنځيري متغیرات او روان وضعیت په څرګنده توګه دا حقیقت ثابتوي چې د پاکستان وروستي تحرکات کوم ناڅاپي ګام نه دی، بلکې د یوه بېوسه او له بحران سره مخ رژیم لخوا د وضعیت د کابو کولو ناکامه هڅه ده. له نړیوالو ژمنو شاته کېدل، د کورني حکومت بېواکي او د پوځي چارواکو سخته ناراحتي د دې لامل شوې چې هغوی د خپلو کورنیو او بهرنیو ناکامیو د پټولو لپاره د ګاونډیانو په خاوره کې لاسوهنو ته لاس واچوي.
کله چې یو رژیم دی ته مجبور شي چې د پام اړولو لپاره پر خپلو تاسیساتو او بهرنیو سفارتونو خطرناکې سیناریوګانې پلې کړي، دا په خپله د هغوی په لويه کچه د عاجزۍ او لارې ورکولو واضح مثال دی. دا ډول مستند او کره شواهد ثابته وي چې یاد نظام د خپلې بقا لپاره پر داسې ناسم او زوال خوړلي مسیر روان دی چې د ټولې سیمې استقرار او امن له ګواښ سره مخ کوي.
