په داسې حال کې چې د افغانستان مظلوم ولس له څو لسیزو جګړو او ناکراریو وروسته، نن د اسلامي نظام په برکت په امن او ډاډ کې ژوند کوي او د دغه اسلامي نظام تر مشرۍ لاندې د پرمختګ او نړیوال بدلون پر لوري روان دی، د پاکستان پوځي رژیم یو ځل بیا د افغانستان پر خاوره او بېدفاع خلکو ظالمانه او ناقانونه تېری کړی دی. دغه بریدونه چې د «ترهګرۍ پر وړاندې د مبارزې» په نوم په دروغجنو او تکراري پلمو ترسره کېږي، نه یوازې د افغانستان د ملي حاکمیت او ځمکنۍ بشپړتیا ښکاره نقض دی، بلکې ریښې یې د پاکستان په ژورو او نهحل کېدونکو کورنیو بحرانونو کې هم پرتې دي.
د دغه هېواد پوځي رژیم چې د کورنیو چارو په سمبالښت او د پراخو ناکراریو په مهارولو کې پاتې راغلی، هڅه کوي د عامه افکارو په منحرفولو او د یوه بهرني دښمن په رامنځته کولو سره خپلې ناکامۍ پټې کړي. د واقعیتونو څېړنه په څرګنده ښيي چې پاکستان نن له ګڼو او فلج کوونکو بحرانونو سره لاس او ګرېوان دی. د دغه هېواد اقتصاد د سقوط پر درشل ولاړ دی، په بېلابېلو ایالتونو کې ناامني او جګړه په چټکۍ سره پراخه شوې ده او د خپلو خلکو په منځ کې د پوځي ادارو سیاسي مشروعیت تر بل هر وخت ټیټې کچې ته رسېدلی دی.
له پاکستانه خپاره شوي راپورونه ښيي چې ان لوړپوړي سیمهییز چارواکي هم د ناامنۍ له ګواښ څخه خوندي نه دي؛ د بېلګې په توګه، په وروستیو میاشتو کې په پېښور کې یو ایالتي وزیر وتښتول شو او یوه بل چارواکي پر خپلو امنیتي ځواکونو ډزې وکړې. دغه نښې څرګندوي چې د پاکستان امنیتي او سیاسي جوړښت په خپل منځ کې له ژور بحران، ګډوډۍ او بېنظمۍ سره مخ دی. پوځي رژیم د دغو تریخو او ناوړه واقعیتونو د پټولو لپاره، د خپلو کورنیو ستونزو د حل پر ځای، د ګاونډي هېواد پر وړاندې د تېري اور بلوي، څو د خپلو معترضو او ناراضه خلکو پام بل لوري ته واړوي.
د بهرني دښمن د جوړولو دغه پخوانی، لهکارلوېدلی او زړېدلی تاکتیک، هماغه لاره ده چې کمزوري، ناکام او بېکفایته پوځي رژیمونه یې د تاریخ په اوږدو کې کاروي. د استوګنیزو سیمو په بمبارولو او د افغان ملکي وګړو په نښه کولو سره، د پاکستان اوسنی رژیم هڅه کوي خپل ولس دې ته قانع کړي چې د دوی اقتصادي او امنیتي ستونزې په افغانستان کې د بېثباتۍ له امله دي، نه د پوځي رژیم د ناسمې ادارې او جوړښتي فساد له کبله. خو دغه پلمې نه شي کولای د دغه رژیم اصلي څېره پټه کړي.
افغانستان نن د اسلامي امارت تر مشرۍ لاندې د هغو تکفیري او شرغوښتونکو ډلو پر وړاندې رښتینې مبارزه کوي چې غواړي پر دې خاوره تپل شوې ناامني رامنځته کړي. د اسلامي امارت مشرانو په وار وار څرګنده کړې چې اجازه به ورنه کړي چې د افغانستان خاوره د هېڅ هېواد، په ځانګړي ډول د پاکستان، د امنیت پر ضد وکارول شي. له همدې امله، د پاکستان ادعاوې نه یوازې بېبنسټه دي، بلکې د فشار راوړلو او پر خپلو کورنیو بحرانونو د پردې اچولو لپاره له مخکې طرحه شوې سناریو هم ده.
وروستي بریدونه چې د نړیوالو قوانینو او بشري حقونو له اصولو څخه په سرغړونې، د جنګي الوتکو او بېپیلوټه الوتکو په وسیله ترسره شوي، د جنګي جنایت او د افغانستان د بېګناه خلکو د حقونو د ښکاره نقض څرګند مثال دی. دغه بریدونه نه یوازې د پاکستان د کورني بحران په هواري او په سیمه کې د سولې او ثبات په ټینګښت کې هېڅ مرسته نه کوي، بلکې برعکس، د بېباورۍ او کړکېچ کچه لا زیاتوي او د لا ډېرې بېثباتۍ لپاره زمینه برابروي. د پاکستان پوځي رژیم باید پوه شي چې دا ماجراجویانه او تپل شوې تګلارې به په پای کې نه یوازې د دغه هېواد امنیت تضمین نه کړي، بلکې په سیمه او نړۍ کې به یې لا ډېرې انزوا ته هم مخه کړي.
په پای کې باید په څرګندو او پرېکنده ټکو وویل شي چې د پاکستان د پوځي رژیم ظالمانه تېري به د افغانستان پر خاوره بېځوابه پاتې نه شي. افغان ولس، لکه څنګه چې یې د تاریخ په اوږدو کې ثابته کړې ده، یو مېړنی او زړور ولس دی او هېڅکله به اجازه ورنه کړي چې د خپل ملي حاکمیت او ځمکنۍ بشپړتیا نقض وشي. د اسلامي امارت مشرانو هم په وار وار ټینګار کړی چې د مشروع دفاع او د خپلو پولو او خلکو د ساتنې له حقه به لاس وانخلي. د پاکستان رژیم باید د پړه اچولو او تېري پر ځای د خپلو کورنیو بحرانونو د حل په فکر کې شي؛ ځکه تاریخ ګواه دی چې د تېري لمبې، په پای کې، د هماغه تېري کوونکي لمن ته رسېږي.
