د پاکستان پوځي رژیم بیا هم د جنایت لار ونیوله، د افغانستان ولسي خلک، کورونه او سیمې یې د جنایت ښکار وګرځولې. دا څووم ځل دی چې ورته جنایتونه او وحشتونه تکراروي. د دغو جنایتونو او وحشتونو لامل څه دی، بیې او محاسبې به یې څه ډول وي؟
د پاکستان پوځي رژیم د ناوړه سیاسي، پوځي او اقتصادي پالیسۍ په سبب د داخلي ولسي او سیاسي ګوندونو له اختلافاتو سره مخ دی، چې ځایي او اداري واک یې د سیاسي ګوندونو ترمنځ ویشلی او تجزیه شوی دی. د پوځ داخلي اداره د بېلابېلو هېوادونو استخباراتي ادارو د اهدافو او پلانونو ښکار شوې ده، له همدې وجې یې اثر، ځواک او د قدرت جزیره تخریب شوې ده.
اوس یاد رژیم د داخلي کړکېچ او زوال د اثراتو ختمولو لپاره اړ دی، چې بهرني لاملونه د داخلي ثبات په خاطر په دروغو ګوته کړي، ترڅو سیاسي او ولسي بېباوري تر یوه حده کنټرول کړي. تاسې تېرو ورځو کې د پوځي رژیم د دروغو ادعاوې ولیدې، چې افغانستان ډرون حملې کړې دي، خو په حقیقت کې د افغانستان له اړخه داسې هېڅ اقدام نه و شوی. دوی دغه ادعا د دې لپاره له مخکې ځکه پلان کړې ده، ترڅو د داخلي ګوندونو لخوا د لاریونونو پر وخت ورته ډرون حملې او په خپله ماین چاودنې ترسره کړي، چې بیا به یې ملامتیا افغانستان ته منسوبه کړي او ولسي خلکو او ګوندونو ته به مخاطب شي، چې موږ جنایت په حقه دی.
جالبه ده!
داسې له عقل او تصور خندوونکي پالیسۍ طرحه کوي، فکر به وکړې ګواکې دوی هوښیار دي او نور د دوی په دغو منافقانه کړنو او پالیسیو نه پوهېږي. تر دې مخکې یې ناکامې شر او فساد ډلې رامنځته کړې، چې یو اړخ ته افغانستان زیانمن او ناامنه کړي او له بل اړخه نړۍ او ولسونو ته وښيي چې افغانستان د ترهګریزو ډلو ځاله ده.
د پاکستان پوځي رژیم له لوري د جنایتونو دوام دغسې روان دی، د افغانستان مظلوم ولسي مسلمانان شهیدانوي او کورونه یې ورته په باروتو سوځوي او دغه عمل د ځاندفاع او ترهګرۍ سره مبارزه بولي. څو لاملونه شته چې یاد رژیم یې اړ کړی دی چې دغسې کړنو ته لاس واچوي:
داخلي زوال او سیاسي اړخ کمزورتیا: دا هغه لامل دی، چې یاد رژیم یې تر کړنګ غاړې رارسولی دی، د هېڅ ولسي ملاتړ څخه بېبرخې شوی دی، یوازې جبر او زور لار ورپاتې ده.
بهرني تړونونه: کله چې دغه رژیم د کوم بهرني هېواد سره پوځي او دفاعي تړون کړی دی او بیا مقابل هېواد د جنګ او جګړې سره مخ شوی دی، پاکستان رژیم د دفاع تړون ژمنې پر ځای خپل ځان د افغانستان او هندوستان سره مصروف کړی دی، ترڅو د خپل هغه تړون چې د دفاع لپاره یې کړی دی، ښکېل ونهګرځي.
د سعودي سره یې اول ځل تړون وکړ، د رب ج فیصلې وې، چې سعودي او ایران کړکېچ رامنځته شو، د پاکستان پوځي رژیم سمدستي په هند حمله وکړه، ترڅو سعودي ته وښيي چې موږ خو له هند سره ښکېل یوو، اوس یې بیا د مکې دفاع په نوم تړون وکړ، د رب ج ازمایښت دی، یمن حوثیان راپورته شول، په سعودي یې حمله وکړه او نن پاکستان راپورته شو، د مظلومو افغانانو کورونه او ودانۍ یې د ترهګرۍ او جګړې په نوم ښکار وګرځولې او خپل هېواد په داخل کې یې استخباراتي، دسیسه ډوله ناامني په ساعتونو دوام ورکړ، ترڅو سعودي ته ملامت نه شي او ورته وښيي چې داخلي او بهرنۍ جګړې ښکار یم.
او په دویم قدم کې د داخلي جګړو او ناامنیو په اړه ولس ته غیرمستقیم پوهاوی ورکړي، چې د ټولو داخلي ناامنیو او جګړو لامل افغانستان دی.
خبر دار!
افغانستان، ولس او خاوره یې د پاکستان د منافقت او دوهمخۍ پټولو او استعمال وسیلې نه دي، چې خپل ځان به د ګناهګارتیا او کمزورتیا څخه پرې وژغوري، چې څه یې خوښه وي، همغسې به تکرار کوي. افغانستان اوس څښتن لري، هغه څه نن شته چې په کوم څه موږ د یاد رژیم د جنایتونو او وحشتونو ښه ځواب ورکولی شو او په عین وخت کې د شرارت او فساد جرړې له منځه وړلو قابلیت هم لرو. د یاد رژیم مهمو تأسیساتو، پوځي زیربناوو، د پاکستان پرمختللو وسایلو او وسایطو او مهمو ملکي زیربناوو کوردینات مو له وړاندې اخیستي دي، چې د اړتیا په صورت کې به د دقیق افغانستان اسلامي امارت هوایي ځواک لخوا د سختو حملو لاندې ونیول شي. هغه وخت به پوه شي، چې جنایت او منافقت تکرار څنګه او څومره دروند حساب لري.
