هغه شخصیت چې په خورا چوپتیا کې یې تدبیر او حکمت له ځانه سره درلودل، هغه د پراخ لید او راتلونکي اټکل نښه وه، هغه څوک چې د اسلامي امت راتلونکی ورته ډیره مهمه او د غور وړ وه.
هغه د امت د وحدت او د مسلمانانو د صف د بیا رغولو په فکر کې دومره ډوب و، چې دا خبره د هیچا پټه نه وه، د دین او اسلامي نظام دښمن یې په هر ډول جامو او پوښښ کې چې و، په ښه توګه تشخیص کاوه، هغه د مکر کوونکو له مکر، او د نوي استعمار تر پوښښ لاندې د مستعمرینو د تفکر له پټو درزونو څخه په ښه توګه خبر و.
په مختلفو پوښښونو کې د دښمن کثرت هیڅکله او حتی یوه شیبه هم د جهاد مقدسې لارې او د اسلام دعوت لارې ته د هغه لید نه و بدل کړی، د هغه عزم پولادي او فرمان یې د منلو وړ و، او لید یې مینه او شفقت و.
هغه خوارج چې د اسلام د ظهور په تاریخ کې، په نړۍ کې د سرطاني غدې په څیر د اسلامي هیوادونو په جغرافیایي پیکر کې موجود وو، د شهید اختر محمد منصور په نظر: حقیقي دښمن او بدخیمه سرطان دی، او باید له منځه یوړل شي.
د جهاد د تاریخ د دې ستر شخصیت په نابغه فکر کې، د خوارجو تور باطني دښمن؛ تر ټولو بد دښمن ګڼل کیده، هغه د مبارزې ډګر ته په ننوتلو سره، د فساد او تباهۍ سره جنګیده، فرق یې نه کاوه چې دا فساد او وحشت په کوم پوښښ او کوم نوم سره راڅرګند شوی وي.
په سیمه کې د تیارې او تور دور په اوج کې، د مجاهدینو لپاره د څراغ په څیر و، او د هغوی لارښود شو، د خوارجو او د هغوی د نورو همپیمانونو پوچ فکر سیوری د هغه په هلو ځلو او مبارزو سره یې لنډ شوی و.
هغه د امت د عزت لپاره د مبارزې ډګر ته راغلی و، او هر هغه څوک چې په هر پوښښ او فکر سره د اسلامي امت د عزت لار بنده کړې وه، هغه یې له منځه وړل او د هغوی ریښه او بنسټ یې سره شلولي و، په یقین سره ویلای شو چې د هغه په تدبیر او امارت لرلو سره به نړۍ ښکلې شوې او عدالت به پکې زیات شوی وای…
