د تاریخ په اوږدو کې، افغانستان داسې یو نیل پاتې شوی چې ظالمان او ستمګر پکې غرق شوي دي. په تېره یوه پېړۍ کې، هر هغه ځواک چې په غرور او تېري سره دې خاورې ته راننوتلی او ځان یې د خدای جلجلاله له قانونه لوړ ګڼلی، په پای کې د افغانانو د ارادې پر وړاندې مات شوی دی. دې خاورې بیا بیا ثابته کړې ده چې د امپراتوریو هدیره ده.
د برتانوي امپراتورۍ د استعماري غرور لکه یو توپان پر افغانستان یرغل وکړ، خو د دې خاورې د خلکو د مقاومت پر وړاندې یې ماتې وخوړه او په تاریخي شرم له دې ځایه وشړل شوه. له هغې وروسته، شوروي اتحاد له ستر لښکر او پوځي ځواک سره افغانستان ته راننوت، خو د افغانانو ارادې هغه هم مات کړ او سرتېري یې په همدې خاوره کې خاورې شول.
وروسته امریکا، د زمانې فرعون، له تر ټولو پرمختللو وسلو او ټکنالوژۍ سره افغانستان ته راغله، څو خپله اراده پر دې ملت وتپي؛ خو له شلو کلونو اشغال وروسته، په پای کې په ذلت او شرمندګۍ سره شاته شوه او اعتراف یې وکړ چې افغانستان د سترو قدرتونو د ماتې ډګر دی.
نن ورځ د پاکستان پوځي رژیم، چې د ظلم او تېري لاره یې خپله کړې ده، باید پوه شي چې په دې خاوره کې د ظالمانو برخلیک نه دی بدل شوی. که کوم حکومت د ظلم او وینې تویولو پر بنسټ د مسلمانانو پر وړاندې ودریږي، نو ژر یا وروسته به د افغانستان د نیل په عذابي توپان کې ډوب شي.
د پاکستان پوځي رژیم باید پوه شي چې د حکومتونو ظلم په پای کې ملتونه له کړکېچ سره مخ کوي. خپل پوځي ظلم ودروئ! که د پاکستان خلک او علما د خپل رژیم د ظلم او وینې تویولو پر وړاندې چوپ پاتې شي، تاریخ به یې د دغو جنایتونو شریکان وبولي.
حضرت عمر رضیاللهعنه فرمایي:
«عالم هغه څوک دی چې د خپل وخت ناپوهي وپېژني.»
له همدې امله، علما باید د ظلم او ناپوهۍ پر وړاندې چوپ پاتې نه شي، ځکه چې د ظلم پر وړاندې چوپتیا خپله د هغه سره د ملګرتیا یوه بڼه ده. تاریخ شاهد دی: هره کښتۍ چې د ظلم پر بنسټ روانه وي، په پای کې به د عدالت په نیل کې ډوبه شي.
