له نن څخه څلور کاله وړاندې، وروستی امریکایي عسکر له افغانستانه ووت؛ هغه عسکر چې د خپلو نورو ملګرو په څېر د خپلو بادارانو په حکم د یوې ناوړه دندې د ترسره کولو لپاره دې هېواد ته راستون شوی وو، هغه دنده چې اساسي موخه یې د دې خاورې د طبیعي زېرمو لوټل او د دې ولس د کلکو عقایدو تالا وهل وو؛ هغه ولس چې د نړۍ د سترو پوځونو پر وړاندې یې کلونه کلونه مقاومت وکړ او دا یې ثابته کړه چې هېڅ زبرځواک ته به تسلیم نه شي.
امریکا چې د دې ملت د ایمان د ماتولو په هیله پر افغانستان یرغل کړی و، د اسلام د مدافعینو او د دې خاورې د ریښتینو بچیانو سره د شلو کلونو پرلهپسې جګړې وروسته، بالاخره د لوی مالي او انساني زیان منلو له امله دې ته اړ شوه چې له هېواده ووځي، له افغانستانه د امریکا له وتلو وروسته، د هغې ګوډاګی چې د داعش خراسان په نوم په افغانستان کې د جمهوریت د رژیم او اشغال تر سیوري لاندې روزل شوی و، د زوال پر لور وخوځېد.
هغه ناوړه تخم چې په وروستیو کلونو کې په افغانستان کې د امریکا د شتون له امله کرل شوی و، ترڅو د اشغالګرو د بقا توجیه وکړي او د اسلامي امارت د مجاهدینو لیکې په ځینو ولایتونو کې کمزورې کړي؛ هغه کرکه لرونکې ډله چې د پردې تر شا د لوېدیځ په ملاتړ، او په سر کې د اشغالګرې امریکا په مرسته، خپلې ټولې هڅې د سپارل شوو پروژو د عملي کولو لپاره وکارولې.
داعش د ظهور په لومړیو کې په افغانستان کې لکه د نورو هېوادونو په څېر په چټکۍ سره وده وکړه او د پټو ملاتړونو په مرسته وتوانېد چې په ځینو ولایتونو کې د پام وړ سیمې تر خپلې ولکې لاندې راولي، خو ډېر ژر، کله چې امریکا له افغانستانه وتښتېده، دوی هم د نورو امریکایي او لوېدیځو پروژو په څېر لکه بېسرپرسته یتیمان یوازې پاتې شول او په چټکۍ سره د دې ملت د ریښتینو بچیانو لخوا د خپلو کړنو سزا ته ورسېدل.
په پیل کې که څه هم داسې انګېرل کېده چې امریکا د داعش پروژه د دې لپاره راژوندۍ کړې وه، چې اسلامي نظام بېرته افغانستان ته راستون نه شي او هېواد د فساد او بربادۍ په دلدل کې ډوب وساتي، خو د اسلامي امارت قاطع مبارزه د دې سرطاني ډلې په وړاندې او په افغانستان کې د هغې له منځه وړل د امریکا ټول پلانونه شنډ کړل.
هو! د دوی د تمو خلاف، داعش خوارج په افغانستان کې له هغه ځواک سره مخ شول چې د نړۍ زبرځواکونو ته یې په خپل تاریخ کې ماتې ورکړې وه؛ داسې ځواک چې د لږو پوځي امکاناتو، خو د راسخ ایمان او عقیدې په وسیله یې ډېر دښمنان مات کړي.
دا هم باید وویل شي چې په دې لړ کې د افغان ولس ونډه، د اسلامي امارت له امنیتي ارګانونو او ځانګړو ځواکونو سره په همکارۍ کې، له پامه غورځول کېدای نه شي؛ هغه همکاري چې د داعش غولول شوي غړي یې دې ته پرېنښودل چې په دې خاوره کې ځان ته خوندي ځای ومومي او اړ شول چې له دې خاورې وتښتېږي.
په پایله کې، د افغانستان تجربه دا وښوده چې هېڅ بهرنی ځواک او هېڅ تړلی ګروپ د دې خاورې د خلکو پر اراده او ایمان د واکمنېدو وس نه لري؛ د اسلامي امارت د دقیق مدیریت سره یو ځای د افغانانو مقاومت او استقامت دا ثابته کړه چې هره پروژه او نقشه چې د عقایدو د کمزوري کولو او د ولس د هویت د له منځه وړلو پر بنسټ ولاړه وي، د ناکامۍ سره مخ کېږي او برخلیک یې پرته له فنا او انزوا بل څه نه وي.
دا ستره لاسته راوړنه نه یوازې د خلکو او هغو ځواکونو ځواک انځوروي چې د دې خاورې له زړه څخه د هېواد د خپلواکۍ او امنیت په ساتلو کې راپورته شوي دي، بلکې د افغانستان ټولو دښمنانو ته یو څرګند پیغام دی: د نفوذ او ګډوډۍ رامنځته کولو هر ډول هڅه به د ملت او د هغه د امنیتي ځواکونو د ایمان او یووالي په وړاندې ناکامه شي.
